Czasami stajemy przed pytaniem, gdzie jest nasze miejsce w dziele Bożym. Decyzji o tym nie musimy podejmować samodzielnie. Chrystus decyduje o tym, kto i co ma robić. On prowadzi, otwiera drzwi, wskazuje zadania. Zbór rośnie, gdy pozwalamy Mu się prowadzić i jesteśmy gotowi służyć tam, gdzie nas potrzebuje.

Takie podejście wyznacza również charakter Świętej Wieczerzy. Obchodzimy ją jako wieczerzę radości i umocnienia. Przypomina nam ona o tym, co Chrystus uczynił dla zbawienia ludzi – i dla każdego z nas z osobna. Zakończył swoją drogę, wypełnił swoje zadanie. A teraz nas pyta: Czy chcesz iść razem ze Mną? Czy chcesz zabiegać o swoje zbawienie? Czy chcesz przyczynić się do tego, żeby inni znaleźli nadzieję i zbawienie?

Modlitwa „Ojcze nasz” doskonale precyzuje tę postawę: „Przyjdź Królestwo twoje. Bądź wola twoja”. Ta wewnętrzna postawa zdejmuje z nas ciężar konieczności kontrolowania wszystkiego samodzielnie.

Wiele osób z niepokojem patrzy w przyszłość. Również w zborze spotykamy się z obawami. Jest to zrozumiałe. Niemniej jednak nie należy rozpaczać. Zaufaj Panu. On uczyni to, co jest Jego wolą. Zbiera plony, nawet jeśli nie zawsze rozpoznajemy drogę do tego celu.

Dlatego nie zniechęcaj się. Pozostań w dobru. Wspieraj zbór. Zabiegaj o swoją duszę i ufaj temu, co mówimy w zakończeniu Modlitwy Pańskiej: „Bo Twoje jest Królestwo, moc i chwała”. Krótkie zdanie – a jak silna podstawa.

Wierzymy w to, o co się modlimy. Kiedy wspólnie mówimy: „Twoje jest Królestwo, moc i chwała”, pokładamy w tym naszą ufność i kierujemy się tą pewnością.

Impuls z nabożeństwa Głównego Apostoła

Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo Jego łaska trwa na wieki!”.

Umiłowani Bracia i umiłowane Siostry w wierze,
poproszono mnie, abym w niniejszym liście do zborów krótko przedstawił swoje wspomnienia jako apostoł. Oznacza to, że piszę do Was po raz ostatni w tej formie. 22 lutego 2026 roku nasz Główny Apostoł w Plauen przeniesie mnie do stanu spoczynku.

W omówieniu tematyki do tego artykułu pojawiło się również słowo „bilans”. Cóż, bilans mojej pracy muszą sporządzić duchowni, z którymi miałem zaszczyt współpracować, a przede wszystkim oczywiście Bóg, nasz Ojciec w niebie.

Kiedy spoglądam wstecz na ponad 43 lata pełnienia urzędu kościelnego, jestem przepełniony głęboką wdzięcznością. Wdzięcznością za to, że mogłem być małym pracownikiem w dziele Bożym i wnieść swój skromny wkład.

Po długiej służbie można by opowiedzieć wiele historii: historie o radościach i smutkach. Były to lata pełne pięknych chwil: Świętych Chrztów Wodnych, Świętych Pieczętowań, ordynacji, błogosławieństw na zawarte związki małżeńskie, rocznic ślubów i wielu innych pięknych uroczystości – a także wielu uroczystości pogrzebowych, podczas których należało w trudnych chwilach życia nieść pocieszenie z Ducha Świętego i po prostu być blisko ludzi.

Głoszenie Ewangelii, przeprowadzanie nabożeństw i opieka nad zborami były dla mnie sprawą serca. Zawsze starałem się, aby Słowo Boże było zrozumiałe dla wszystkich i mam nadzieję, że w pewnym stopniu mi się to udało. Pięknym doświadczeniem jest to, jak bracia i siostry w wierze spotykają się razem, jak wiara podtrzymuje i spaja zbory w trudnych chwilach. Szczególnie poruszyły mnie niezliczone osobiste rozmowy i zaufanie, jakim mnie obdarzono. Było również wiele wyzwań i niepowodzeń, ale nauczyły mnie one ufać Bożemu prowadzeniu i pomocy.

Jestem bardzo wdzięczny za wsparcie wszystkich moich poprzedników w wierze i dziękuję wszystkim, którzy tak wspaniale wspierali mnie w mojej służbie i modlili się za mnie. Bez tego zaangażowania wiele rzeczy nie byłoby możliwych do zrealizowania. Serdecznie dziękuję wszystkim!

Teraz rozpoczyna się dla mnie nowy etap życia. Cieszę się na stan spoczynku: więcej czasu dla rodziny – oraz możliwość czerpania radości z kazań, bez konieczności samodzielnego ich wygłaszania. Jednak nie martwcie się: nadal będę się modlił.

Z oddaniem Wasz
Ralph Wittich

Wspólnota i Aniołowie to tematy przewodnie dwóch kolejnych numerów czasopisma nowoapostolski, które z radością oddajemy w ręce czytelników.

Wydanie w wersji papierowej jest dostępne w naszych zborach, a dzisiaj udostępniamy je również w formie elektronicznej (PDF) do pobrania.

nowoapostolski nr 11/2025 nowoapostolski nr 12/2025