Każdy ma w życiu obszary, w których ciągle ponosi porażki. Postanawia się coś zmienić, walczy się z tym, a mimo to wraca się do tych samych schematów. To może zniechęcać. Czasami nawet tak bardzo, że można odnieść wrażenie, iż zmiana jest niemożliwa.

Wtedy często próbuje się osiągnąć to z jeszcze większą siłą woli. Działa się jeszcze bardziej zdecydowanie, konsekwentniej, z większą siłą. Jednak doświadczenie pokazuje: opierając się wyłącznie na własnych siłach, napotykamy granice.

Wiara chrześcijańska zaczyna się w innym miejscu. Nie zaczyna się od pytania, jak silni jesteśmy, ale od ufności, że Jezus Chrystus jest mocniejszy od tego, co nas krępuje. On zna nasze słabości. Widzi nasze porażki. A mimo to wyciąga do nas rękę.

Nie oznacza to, że każda walka natychmiast się kończy. Ale nikt nie musi jej toczyć sam. Tam, gdzie ludzie zawierzają się Chrystusowi, rodzi się nowa nadzieja. Nie nadzieja na doskonałość, ale nadzieja na nowy początek.

Być może dzisiaj nie potrzeba wielkiego zwycięstwa. Być może wystarczy kolejny krok – razem z Tym, który mówi: "Nie zostawię cię".

Impuls z nabożeństwa Głównego Apostoła

Chcę śpiewać PANU, bo obdarzył mnie dobrem!

Lato zbliża się ku końcowi. Fale upałów, wakacje i dni urlopowe mamy już za sobą i wydaje się, że życie wraca do normalności. Ale czym właściwie jest normalność?

Uważamy za normalne, że jesteśmy zdrowi i nie odczuwamy bólu. Wydaje nam się czymś oczywistym, że od ponad osiemdziesięciu lat żyjemy w naszych krajach w pokoju, nie znamy głodu i możemy zapewnić naszym dzieciom możliwość uczęszczania do szkoły czy zdobycia wykształcenia zawodowego. Także to, że wielu z nas pracuje zawodowo i znajduje w swojej pracy spełnienie, jest dla nas czymś naturalnym.

Jednak Pismo Święte wskazuje na coś innego. Po upadku w grzech człowiek otrzymał zapowiedź życia pełnego trudu (Rdz 3, 17). Z Apokalipsy 21, 4 można pośrednio wnioskować, że życie człowieka cierpiącego z powodu skutków upadku w grzech jest naznaczone łzami, śmiercią, cierpieniem, krzykiem i bólem. Co nam to mówi? To, co dobre, nie jest czymś oczywistym, jest darem Bożym!

Nie inaczej jest, gdy spojrzymy na życie naszych zborów: każde nabożeństwo jest czymś wyjątkowym, spotkaniem z Trójjedynym Bogiem! Kiedy podczas nabożeństwa śpiewa chór, nie jest to czymś oczywistym, lecz powodem do radości! To, że w naszych zborach tak wielu duchownych oraz braci i sióstr angażuje się w pracę na zasadzie wolontariatu, jest czymś niezwykłym, szczególnie w czasach, gdy wielu ludzi myśli przede wszystkim o zysku i własnych korzyściach!

Jeśli doświadczamy cierpienia, jest to spodziewana konsekwencja upadku człowieka w grzech, która wymaga od nas wykazania się wiarą. Nie dręczmy się zatem myślami, że miłujący Bóg nas karze. Wręcz przeciwnie: pamiętajmy o tym, że Jezus Chrystus odniósł zwycięstwo nad złem, miłuje nas i pozwala nam mieć udział w swoim zwycięstwie! (1 Kor 15, 55. 57)

A w dobrych czasach, które są nam dane, starajmy się jeszcze bardziej świadomie dostrzegać, że to co dobre, nie jest czymś oczywistym, lecz czymś wyjątkowym! Tym bardziej będziemy za to wdzięczni i będziemy okazywać naszemu Bogu wdzięczność za te dobrodziejstwa.

Serdecznie pozdrawiam
Jens Korbien

Reflekcje na temat motta na rok 2026 oraz Pismo Święte to tematy przewodnie dwóch kolejnych numerów czasopisma nowoapostolski, które z radością oddajemy w ręce czytelników.

Wydanie w wersji papierowej jest dostępne w naszych zborach, a dzisiaj udostępniamy je również w formie elektronicznej (PDF) do pobrania.

nowoapostolski nr 01/2026 nowoapostolski nr 02/2026