Cierpienia nie da się wyjaśnić – a już na pewno nie można go odeprzeć modlitwą zgodnie z mottem: "Jeśli tylko będę wystarczająco mocno wierzyć, wszystko będzie dobrze". Takie wyobrażenie często rozbija się o rzeczywistość. Diagnozy pozostają, choroba pozostaje. A wraz z nimi pytania.

Właśnie wtedy zaczyna się prawdziwa wiara. Nie jako moc, ale jako ciche oparcie. Nie jako pewność, ale jako orientacja. Człowiek cierpiący nie potrzebuje wielkich słów ani doskonałych modlitw. Czasami wystarczy odrobina zaufania: myśl, westchnienie, wewnętrzne "Może jednak jesteś, Boże".

Taka mała wiara ma znaczenie, i to większe, niż się wydaje. Nie jest brakiem, ale relacją. Nie jest dowodem słabości, ale oznaką życia. Kto wierzy w ten sposób, nie trzyma się idei, ale Jezusa Chrystusa, który sam przeszedł przez cierpienie.

I pośród mroku może się zdarzyć, że coś się rozjaśni. Żadnego wielkiego cudu, żadnego natychmiastowego końca bólu – lecz chwila pocieszenia, oddech nadziei, cichy pokój. Chwile, w których odczuwa się: nie jestem sam.

Obietnica pozostaje większa niż to, co widzimy. Nadejdzie dzień, w którym nie będzie już miejsca na cierpienie, ból i śmierć. Właśnie na to ona wskazuje – nawet jeśli droga prowadzi przez ciemność. Do tego czasu wystarczy niewiele. Odrobina zaufania. Niepewna nadzieja. To wystarczy.

Impuls z nabożeństwa Głównego Apostoła

Ale gdy Duch Święty zstąpi na was, weźmiecie Jego moc i będziecie Moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.

Miłe Siostry i Mili Bracia w wierze,
kiedy myślimy o Święcie Zesłania Ducha Świętego, to zdajemy sobie sprawę, że dla nas, chrześcijan, jest to coś znacznie więcej niż tylko wydarzenie historyczne. Jest to wyraźne wezwanie skierowane do nas wszystkich.

Zesłanie Ducha Świętego stanowi początek widzialnego działania Kościoła Chrystusa na ziemi i tym samym jest dniem jego narodzin. Ludzie różnego pochodzenia zostali wówczas napełnieni Duchem Bożym, zrozumieli się nawzajem i wspólnie doszli do wiary.

Również dzisiaj Duch Święty działa pośród nas. On nas wzmacnia, pociesza i prowadzi. Zwłaszcza w czasie, który jest naznaczony niepewnością i wielkim niepokojem, Duch Boży daje nam wskazówki i wewnętrzny spokój. Przypomina nam słowa Jezusa i pomaga nam je realizować w naszym codziennym życiu.

Duch Święty działa zazwyczaj w ciszy. Ale z wielką mocą! Być może za pośrednictwem dobrej myśli, pocieszającego słowa lub czynu pomocy...

Święto Zesłania Ducha Świętego staje się rzeczywistością tam, gdzie Duch Święty może działać. Wtedy doświadcza się miłości Chrystusa, przebaczenie staje się możliwe, a nadzieja jest przekazywana dalej. Każdy z nas może przyczynić się do tego, by Duch Boży zyskał przestrzeń – w gronie rodzinnym, w pracy i we wspólnocie.

Oby tegoroczne Święto Zesłania Ducha Świętego na nowo napełniło nas wiarą, nadzieją i miłością Chrystusa. Niechby Duch Święty na nowo nas zjednoczył, umocnił i towarzyszył nam na naszej drodze do doskonałości. Ordynacja nowego Głównego Apostoła jest wyjątkowym momentem dla naszego Kościoła i pokazuje, że Trójjedyny Bóg nadal nim kieruje. To nie człowiek, lecz działanie Ducha Świętego znajduje się w centrum uwagi.

Nasz Główny Apostoł przyjął na siebie wielką odpowiedzialność za Kościół na całym świecie. Jego zadaniem jest utrzymywanie jedności, umacnianie wiary i podtrzymywanie przesłania Chrystusa. Może przy tym polegać na nieograniczonej pomocy Boga, bliskości naszego Pana Jezusa i mocy Ducha Świętego.

Dla nas, jako Kościoła, ta ordynacja jest powodem do wielkiej radości! Jest dla nas również wezwaniem do wsparcia naszego Głównego Apostoła – w zaufaniu, wierności, modlitwie i w głębokiej wierze, że Chrystus doprowadzi swój Kościół do doskonałości.

Z serdecznymi pozdrowieniami,
Thorsten Beutz

Reflekcje na temat motta na rok 2026 oraz Pismo Święte to tematy przewodnie dwóch kolejnych numerów czasopisma nowoapostolski, które z radością oddajemy w ręce czytelników.

Wydanie w wersji papierowej jest dostępne w naszych zborach, a dzisiaj udostępniamy je również w formie elektronicznej (PDF) do pobrania.

nowoapostolski nr 01/2026 nowoapostolski nr 02/2026