Umiłowani bracia i siostry,
Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa w Wielkanoc stanowi sedno wiary chrześcijańskiej – naszej wiary. Poprzez nie Bóg potwierdził to, czego nauczał Jezus Chrystus oraz kim naprawdę był i jest.

Jezus Chrystus głosił ludziom naukę, która różniła się od wszystkich innych. Objawił prawdziwą naturę Boga i powiedział: Bóg jest waszym Ojcem, On jest miłością. Dla Niego nie liczy się tylko przestrzeganie przykazań, zasad i praw. On zwraca uwagę na wasze serca i waszą miłość. Jest wam bardzo bliski i troszczy się o was. Jest Bogiem miłosierdzia – to jest nasz Bóg: nie ten, który karze, nie ten, który pragnie zemsty.

Poprzez zmartwychwstanie Bóg pokazał, że Jezus naprawdę jest Jego umiłowanym Synem. Towarzyszył Mu przez całe życie – ale Jego najwyższym zamiarem było wspieranie Jezusa Chrystusa, aby mógł On jako człowiek wejść do Królestwa Bożego i żyć w wiecznej wspólnocie z Nim.

Ten Bóg, Ojciec Jezusa Chrystusa, jest również naszym Ojcem. Wierzymy, że Bóg nas kocha – nie dlatego, że daje nam dużo pieniędzy, nie dlatego, że rozwiązuje każdy nasz problem. Jego miłość przejawia się w tym, że daje nam siłę, byśmy pozostali wierni do końca i weszli do Jego Królestwa. Wiemy, że troszczy się o nas w naszym codziennym życiu, ale to nie jest najważniejsze. Najważniejsze jest to, że chce nam pomóc osiągnąć życie wieczne.

Z serdecznymi pozdrowieniami,
Jean-Luc Schneider

Zewsząd jesteśmy uciskani, lecz nie ulegamy zwątpieniu, żyjemy w niedostatku, lecz nie poddajemy się rozpaczy.

Mili Bracia i Siostry w wierze,
wraz z nadejściem pierwszych dni kwietnia wkraczamy w Wielki Tydzień. Upamiętniamy gorzkie cierpienie i śmierć Chrystusa, a w wielkanocny poranek świętujemy wraz z Nim zwycięstwo nad grzechem i śmiercią, które On dla nas odniósł.

W tych dniach Syn Boży doznawał bardzo wielu ucisków. Kpiny i odrzucenie, upokorzenia i męki towarzyszyły Mu w ostatnich godzinach aż do śmierci.

Jezus z pewnością czuł się osamotniony i niezrozumiany, gdy po swojej walce w Ogrodzie Getsemani zastał uczniów śpiącymi. Nie miał im jednak tego za złe, kontynuował swoją drogę i w ten sposób przyniósł nam światło Ewangelii.

Apostoł Paweł pisze w czwartym rozdziale, z którego pochodzi powyższy fragment Biblii, o świetle i niezafałszowanym Słowie Bożym. Dla nas obie te rzeczy są źródłem siły, gdy otaczają nas uciski.

Gdy do naszego boju w wierze dochodzą jeszcze troski i zmartwienia życia doczesnego, czujemy się, jak to jest napisane w powyższym fragmencie, zewsząd uciskani. Jednak nie odczuwamy permanentnego strachu, ponieważ jasne światło Ewangelii wypełnia nasze serca. Oznacza to, że znamy przyszłość i wiemy, że trwanie w wierze prowadzi do ujrzenia chwały Bożej.

Istnieje wiele sytuacji, w których może pojawić się zwątpienie. Pomyślmy o tym, jak się czujemy, gdy zbliżają się egzaminy, gdy trzeba iść do lekarza, gdy otrzymaliśmy niepomyślną diagnozę lub gdy pojawiają się obawy o byt. Również, gdy umiera bliska nam osoba, pojawia się niepokojące pytanie: Jak będzie wyglądała przyszłość?

Dlatego kiedy w naszym życiu pojawia się zwątpienie, zwracamy się do naszego Boga, Ojca i mamy po swojej stronie Orędownika, Jezusa Chrystusa. Nie tracimy nadziei, lecz kierujemy się naszym mottem na ten rok: "Nie bój się, tylko wierz".

Po Wielkanocy rozpoczynają się konfirmacje, a nasi młodzi bracia i siostry w wierze publicznie wyznają swoją wiarę. Oni również mają swoje uciski i potrzebują, tak jak my wszyscy, poczucia bezpieczeństwa w zborze oraz zrozumienia i wstawiennictwa bliźnich.

W tym duchu wspierajmy się nawzajem.

Z serdecznymi pozdrowieniami,
wasz
Udo Knispel

Reflekcje na temat motta na rok 2026 oraz Pismo Święte to tematy przewodnie dwóch kolejnych numerów czasopisma nowoapostolski, które z radością oddajemy w ręce czytelników.

Wydanie w wersji papierowej jest dostępne w naszych zborach, a dzisiaj udostępniamy je również w formie elektronicznej (PDF) do pobrania.

nowoapostolski nr 01/2026 nowoapostolski nr 02/2026