Błogosławieństwa

Iść przez życie z Bogiem - dla chrześcijan nowoapostolskich oznacza to również błogosławieństwa przy wkraczaniu w pewne etapy życia. Apostołowie i kapłani są upoważnieni do wykonywania tych czynności niezależnie od udzielanych sakramentów.

W akcie błogosławieństwa, Bóg zwraca się do osoby, która szczerze o nie prosi. Błogosławieństwo niekoniecznie oznacza zmianę okoliczności życiowych, ale stanowi dla wierzącego wyraz Bożej pomocy, łaski i miłosierdzia. Wzorem tego jest dobrze znane błogosławieństwo Aaronowe z Księgi Liczb 6, 24: "Niech PAN cię błogosławi i strzeże".

W Kościele Nowoapostolskim udzielane są następujące akty błogosławieństwa towarzyszące osobistemu życiu człowieka:

Jako pierwsze widzialne działanie Boga wobec człowieka – na prośbę matki – udzielane jest błogosławieństwo przedporodowe. Umacnia ono matkę i daje jej pewność, że zarówno ona, jak i jej dziecko są bezpieczni w ręku Pana.

Podczas konfirmacji młodzież bierze odpowiedzialność przed Bogiem za swoje czyny jako chrześcijanie. Wyznają wiarę w Trójjedynego Boga i deklarują wolę prowadzenia życia zgodnie z Jego standardami. Poprzez nałożenie rąk otrzymują błogosławieństwo, które ma ich wzmocnić w tych staraniach.

Podczas zaręczyn para składa sobie obietnicę. Oświadczają przed zborem, że przygotowują się do małżeństwa w sposób podobający się Bogu. Wówczas otrzymują błogosławieństwo.

Ślub skutkuje Bożym błogosławieństwem wobec małżeństwa, które wcześniej zostało zawarte zgodnie z obowiązującym prawem lub tradycją. Nowożeńcy ślubują przed Bogiem i zborem wzajemną wierność we wszystkich okolicznościach i kroczenie wspólną drogą życia w miłości. Błogosławieństwo ma pomóc im w dotrzymaniu tej przysięgi.

Na życzenie małżonkowie mogą otrzymać błogosławieństwo w przypadku klasycznych jubileuszy ślubnych od 25 lat pożycia. Wskutek tego małżonkowie są dalej polecani Bożej opiece i prowadzeniu.

Z wyjątkiem błogosławieństwa przedporodowego, powyższe błogosławieństwa zazwyczaj mają miejsce podczas nabożeństwa. Ponadto, jako akty błogosławieństwa traktowane są również wyświęcenia budynków i obiektów sakralnych jak też przyjęcia do Kościoła wierzących, którzy przyjęli chrzest w innych konfesjach.